ช่างภาพและผู้กำกับชื่อดัง สละชีวิตหรูในเมืองหลวง เพื่อไปช่วยสุนัขทุกสายพันธุ์กว่า 100 ตัว

Darya Pushkareva เป็นช่างภาพที่มีชื่อเสียงและผู้กำกับภาพ ได้ทิ้งชีวิตที่สุขสบายและงดงามในเมืองมอสโก เพื่อย้ายไปอยู่ในป่า ที่นั่นเธออาศัยอยู่กับสามี ซึ่งเธอต้องการที่จะสร้างชีวิตใหม่ให้กับสุนัขที่ถูกทิ้งขว้าง สุนัขที่มีอายุมาก และไม่มีที่ใดที่จะให้พวกมันได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอีกแล้ว

เรารู้สึกประหลาดใจที่ได้ยินเรื่องราวของเธอ และรู้สึกว่านั่นคือหน้าที่ของเราที่จะต้องถ่ายทอดเรื่องราวของเธอ และวิธีทำให้โลกนี้น่าอยู่มากขึ้นของเธอ

Darya Pushkareva ทำงานเกี่ยวกับภาพยนต์และการถ่ายภาพในกรุงมอสโกเป็นเวลาหลายปีมาแล้ว และถือว่าเธอเป็นคนที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในพื้นที่นั่น เธอเคยใช้ชีวิตด้วยการรับประทานอาหารตามภัตตาคาร พบปะกับผู้คนมากมาย สวมเสื้อผ้าแพงๆ มีอุปกรณ์เครื่องใช้เจ๋งๆ มีการเดินทางท่องเที่ยวที่น่าตื่นเต้น และแน่นอนมีหน้าที่การงานที่ดี แต่นั่นกลับไม่ใช่ความฝันของเธอ!

ตอนสมัยเรียนเมื่อมีคนถามว่าโตขึ้นเธออยากทำอาชีพอะไร เธอมักจะตอบว่าเธอต้องการที่จะมีบ้านพักพิงสุนัข แต่จริงๆ แล้วเธอค่อนข้างกลัวสุนัขด้วยซ้ำ ทุกครั้งที่เธอต้องเผชิญหน้ากับสุนัขบนท้องถนน เธอก็มักจะข้ามถนนหนี แม้แต่ในตอนที่โตแล้ว แต่เธอก็รักสุนัข แม้ว่านั่นจะฟังดูขัดแย้งกัน เพราะเธอมักจะต้องการที่จะเลี้ยงสุนัขสักตัว

อย่างไรก็ตาม ความกลัวสุนัขของ Darya ได้หายไปแล้ว เมื่อครั้งหนึ่งหลังจากเวลาเลิกงาน เพื่อนๆ ได้ย่างบาบีคิวกินกัน และมีสุนัขจากที่อื่นๆ มาร่วมด้วย นั่นทำให้ Darya เดินออกไปทันที และได้มีชายคนหนึ่งที่เพิ่งจะเริ่มเลี้ยงสุนัข สุนัขของเขาค่อนข้างสงบเสงี่ยมและไม่ไม่ใจเขา Darya รู้สึกประหลาดใจ เธอได้ถามเขาว่าทำไมสุนัขถึงไม่ไว้ใจเขา และเขาได้ตอบเธอว่า “ทำไมมันต้องทำแบบนี้กับฉันด้วย มันออกจะเป็นเด็กดี” คำตอบนั้นทำให้เธอเลิกกลัวสุนัขในทันที

เพราะ Darya ทำงานค่อนข้างหนัก ทำให้เธอไม่ได้มีโอกาสที่จะได้เลี้ยงสุนัข แต่เธอก็เริ่มที่จะเป็นอาสาสมัครให้กับบ้านพักพิงสุนัขต่างๆ

เมื่อ Darya ได้เห็นใบประกาศที่เกี่ยวกับลูกสุนัขที่ไม่มีนัยน์ตาและต้องการเงิน 200 ดอลลาร์เพื่อการรักษา เธอและสามีก็ได้ส่งเงินไปช่วยเหลือแต่พวกเขากลับได้รับคำตอบว่า ไม่มีใครที่จะสามารถพามันไปหาหมอได้

พวกเขาได้ตัดสินใจในทันที ที่จะนำลูกสุนัขตัวนั้นไปหาหมอ และรับเลี้ยงมัน แต่กลับกลายว่าเจ้าสุนัขมี 2 ตา (ตาข้างหนึ่งของมันถูกเย็บปิดไว้จากอาการบาดเจ็บ) และค่อนข้างมีอารมณ์ร้าย แต่ทุกคนก็รับได้ในเรื่องนี้ เจ้าสุนัขได้มีชีวิตที่ดีขึ้น ได้กินอาหารดีๆ จากประเทศต่างๆ มีหมอส่วนตัวหลายคน และมีผู้เชี่ยวชาญมากมายคอยช่วยเหลือ

หลังจากนั้นจากสิ่งที่ Darya ทำ สุนัขหลายตัวได้เดินทางมาหาเธอ บางตัวก็มาที่บ้านของเธอ และบางตัวก็ไปหาเธอยังที่ทำงาน

ชีวิตของหญิงสาวได้เปลี่ยนไปอย่างมาก เมื่อสุนัขตัวที่ 7 ได้เข้ามาในชีวิตเธอ เจ้าสุนัขค่อนข้างดุร้าย และควบคุมไม่ได้ ไม่เพียงแต่มันไม่ไว้ผู้คน (นั่นรวมถึง Darya และสามีของเธอด้วย) แต่มันเริ่มต้นที่จะป้องกันตัวจากสิ่งที่มองไม่เห็นเพราะมันได้รับบาดเจ็บทางสมอง

แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญก็ไม่สามารถทำอะไรได้มาก และได้แนะนำให้ Darya ทิ้งสุนัขตัวนี้ไป เธอไม่เข้าใจว่าเธอจะทำแบบนั้นกับคนในครอบครัวได้อย่างไร แต่เธอก็ไม่สามารถเลี้ยงสุนัขตัวนั้นไว้ร่วมกับสุนัขตัวอื่นๆ เช่นกัน และนั่นทำให้เธอตัดสินในที่จะเลี้ยงมันไว้ในกรง ซึ่งนั่นทำให้เธอต้องหาบ้านใหม่นอกตัวเมือง

Darya และสามีของเธิ พร้อมด้วยบรรดาสุนัขต้องย้ายบ้านถึง 2 ครั้ง เธอยังคงทำงานต่อไป และมีจำนวนสุนัขในครอบครัวเธอมากขึ้นเรื่อยๆ แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็เริ่มรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ เพราะเจ้าสุนัขได้เห่าและเดินไปเดินมาตลอดเวลา ทำให้บรรดาเพื่อนบ้านเป็นกังวล ดังนั้น Darya จึงตัดสินใจที่จะละทิ้งสังคมดีๆของเธอ แล้วย้ายไปอาศัยอยู่ในป่า พวกเขาได้เจอที่ดินที่ไม่ไกลจากหมู่บ้านที่พวกเขาอาศัยอยู่มากนัก และพวกเขาได้ตัดสินใจย้ายไปอยู่ที่นั่น

ที่นั่นไม่มีทั้งไฟฟ้าและประปา มีเพียงทุ่งหญ้และต้นไม้ พวกเขาเริ่มสร้างบ้านหลังใหญ่ให้กับสุนัข ในช่วงฤดูหนาวพวกเขาจะต้องสกีจากถนน และสะพายเป้ที่เต็มไปด้วยอาหาสุนัขและเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องปั่นไฟ แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือบรรดาสุนัขทั้งหลายมีความสุข และพวกมันไม่ถูกรบกวนอีกต่อไป แต่นี่เป็นสิ่งที่ Darya ใฝ่ฝันมาตลอด

ตอนนี้ Darya และสามีของเธอได้เลี้ยงสุนัขกว่า 100 ตัว พวกมันได้อาศัยอยู่ในสถานที่ที่แสนอบอุ่น บรรดาสุนัขได้กินเนื้อและปลาทุกวัน อีกทั้งพวกมันยังได้เดินเล่นในบริเวณที่กว้างใหญ่ สุนัขบางตัวต้องสวมล้อสำหรับสุนัขพิการ เพราะกระดูกของพวกมันถูกทำลาย สุนัขบางตัวชอบนอนหลับอยู่ใกล้ๆ หม้อน้ำเพราะพวกมันแก่มากแล้ว แต่อย่างไรก็ตามเจ้าสุนัขทั้งหมดได้มีโอกาสที่จะอาศัยอยู่ห่างจากถนน และได้อยู่กับครอบครัวที่รักพวกมันแบบไม่มีเงื่อนไข

Darya และสามีของเธอยังคงต้องเดิน เพื่อไปและกลับ พวกเขาเดินไปยังบ้านเพื่อนๆ ของพวกเขาเพื่อที่จะอาบน้ำและหาฟืนเพื่อที่จะทำให้ที่พักของพวกเขาอุ่นขึ้น พวกเขายังได้มีการทำสัญญากับสถานรักษาสัตว์ในกรณีที่บรรดาสุนัขของพวกเขาจำเป็นต้องได้รับการรักษา พวกเขาต้องใช้ชีวิตอย่างประหยัด เพราะพวกเขาไม่ได้มีเงินมากพอที่จะซื้อทุกอย่างได้ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือพวกเขาต้องมั่นใจว่าบรรดาสุนัขของพวกได้มีชีวิตที่สะดวกสบาย

มีเหตุการณ์หนึ่งเคยเกิดขึ้นคือ สามีของ Darya จำเป็นจะต้องไปพบสัตวแพทย์พร้อมกับสุนัขตัวหนึ่ง หญิงสาวจะต้องอาศัยอยู่ที่นั่นตามลำพัง ซึ่ง 1 ชั่วโมงหลังจากนั้นเครื่องทำความร้อนหยุดทำงาน โทรศัพท์มือถือของเธอแบตฯหมด ไฟฉายของเธอก็แทบจะไม่มีแบตเตอรี่เหลือแล้ว มันเป็นช่วงฤดูหนาว Darya จึงตัดสินใจรวบรวมสุนัขทั้งหมดไว้รอบๆ ตัวเธอเพื่อให้ความอบอุ่นซึ่งกันและกัน ปัจจุบันนี้เธอเรียนรู้ที่จะก่อไฟเองแล้ว

ทันทีที่ Darya ได้พบกับอาสาสมัครที่คิดว่าเธอเลี้ยงสุนัขจิ้งจอก นั่นทำให้ Darya เริ่มสนใจที่จะรับเลี้ยงสุนัขจิ้งจอกด้วยเช่นกัน สุนัขจิ้งจอกรุ่นแรกได้ถูกนำมาที่นั่นหลังจากนั้น 1 เดือน จากนั้เธอได้เห็นภาพของแรคคูนที่ไม่มีอุ้งเท้า Darya ก็ได้เดินทางไปรับมันมาเลี้ยงมันไว้ แต่มันยังมีพี่น้องอีกหลายตัวด้วย

สิ่งนี้ทำให้เกิดบทเรียนใหม่ให้กับชีวิตของ Darya เนื่องจากบรรดาสัตว์เหล่านี้ต้องการการดูแลที่แตกต่างกัน เพราะสุนัขจิ้งจอกเป็นเหมือนน้ำที่สามารถหนีออกไปได้ตามรอยแตกของรั้ว แต่ต้องขอบคุณผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายสำหรับการช่วยเหลือ ตอนนี้ Darya มีเพจ Instragram ที่เธอสร้างไว้สำหรับบอกเล่าเรื่องราวของเธอกับบรรดาสุนัขจิ้งจอก รวมถึงวิธีการที่เธอดูแลพวกมัน พร้อมทั้งตอบคำถาม

Darya มักจะถูกถามด้วยสองคำถามที่ว่า “เธอมีรายได้มาจากที่ไหน?” นั่นเป็นโชคดีของเธอที่เธอได้ทำงานเป็นผู้ตกแต่งรูปภาพ และเธอยังมีลูกค้าเก่าๆมากมาย พวกเขายินดีที่จะจ้างเธอเพราะผลงานดีๆ ของเธอ เธอยังมีเพื่อน และคนอื่นๆ มากมายที่ช่วยเหลือเธอ Darya ยังได้สนับสนุนองค์กร และบ้านพักพิงอื่นๆ ด้วย

และอีกคำถามยอดฮิตคือ “ทำไม?” สำหรับ Darya แล้ว นั่นสามารถตอบได้ง่ายมาก เธอได้ตอบว่า “เพราะสายตาที่มีความสุข” เมื่อเธอได้มองบรรดาสุนัขที่กำลังหลับ กำลังกิน และกำลังมีความสุข นั่นทำให้เธอรู้สึกว่าทั้งหมดที่เธอทำนั้นคุ้มค่า

Darya มักเรียกบ้านของเธอว่าที่พักพิง “พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน” เธอยังได้กล่าวต่อว่า “ที่พักพิงเป็รเพียงสถานที่ชั่วคราวสำหรับสัตว์ที่ไม่มีใครต้องการ สุนัขทั้งหมดเป็นของเรา เรามีชีวิตอยู่เพื่อพวกมัน และมันจะอยู่กับเราตลอดไป ไม่ว่าจะเมื่อใดก็ตาม

ที่มา : myfoxfamily / brightside